تیم شما امروز حذف شد، اما ما مدتهاست که حذف شدهایم؛ از خیلی چیزهایی که سهمی در آنها داشتیم، حذف شدیم. فوتبال اولویت صدم ما هم نیست. نمیتوانید فوتبال را به ایران بچسبانید و بعد برایش اولویت بتراشید. اتفاقاً فوتبال به این دلیل برای ما اولویت نیست، چون فعلاً اولویت اول تا صدمان مستقیماً «خود ایران» است؛ نه چیزهای منتسب به ایران.
فوتبال سرگرمی و بازارگرمی چند مجری «همیشهدرصحنه» است تا دور هم هیجان منفعتطلبانه و منزجرکنندهشان را روی مخاطب بالا آورند. کسی که هنوز، و پس از کابوسهایی که در بیداری از سر گذراندهایم، برد و باخت فوتبال برایش مهم است، دچار سوءتفاهم بزرگی نسبت به ایران و ایرانی بودن است. اینکه هر چیزی پسوند و پیشوند «ایران» دارد مهم است، دانستهای است که هر کس در نوجوانی میآموزد. اما چیزهای خیلی بیشتری هست که بعد از نوجوانی باید آموخت: مثلاً اینکه بدترین بُرد، بُردی است که میخ باختهای بزرگتر را محکم کند؛ بُردی که ملعبۀ سیاسی باشد، برد نیست، باخت است؛ بُردی که برای خنداندن زورکیِ سوگواران باشد، کلاهبرداری است؛ بُردی که به تقویت فساد و گعدهبازی یک گروه کمک کند، بُرد نیست.
بُردهای کوچکی که برای سرپوش بر رنجها و باختهای بزرگ باشد، بُرد نیست؛ عسل چکاندن در شوکران است. هیچ اهمیتی ندارد که ۲۰ یا ۳۰ سال بعد بگویند تیمی که امروز حذف شد تیم قلعهنویی و شرکا بوده یا تیم ایران… ده سال، بیست سال و صد سال بعد چیزهایی مهمتری هم هست که یاد مردم باشد و در تاریخ یک کشور، حتی یک پانوشت هم به فوتبال اختصاص داده نمیشود. کدام کتاب تاریخ را دیدهاید حتی خطی دربارۀ فوتبال نوشته باشند؟ اما کتابهای تاریخ پر از خیزشها و جنگهاست ــ و مرگها… در کتابهای تاریخ کشتگان را دقیقتر شمارش میکنند؛ ثبت میکنند و لابلای این اعدادِ زهرآگین، هیچ نامی از کسانی که گلشان آفساید شد نمیماند.
آری! هر چیزی که پسوند و پیشوند ایران دارد، مهم است، به شرطی که از نام ایران سوءاستفاده نشود و اولویتی راستین باشد. فرقی است بین شعار ایراندوستی و شعور ایراندوستی.
اگر عزیز شما بر تخت در حال مرگ باشد و پزشک به جای درمان به او مسکن دهد، از او قدردانی میکنید یا گریبانش را به جرم آدمکشی میچسبید؟ عزیزترین ما — ایران — بر تخت به خود میپیچد و ما دمبهدم با او در رنجیم و چون او خونریزی داریم. فقط به درمان میاندیشیم — ولاغیر.
tarikhandishii
لینک کوتاه: https://bit.ly/3QVNHYW
