تاکید شاهزاده رضا پهلوی بر همکاری بینالمللی و استفاده از تمام ظرفیت همه ایرانیان، چه در داخل کشور و چه خارج از کشور، به نظر ما تامینکنندهی بسیاری از دغدغههایی است که در این یادداشت مطرح کردهایم.
شاهزاده به درستی اشاره می کنند که “برای بازسازی اقتصادی و بازگرداندن ایران به چرخه شکوفایی و احیای آن، ایران نیازی به اختراع دوبارهی چرخ ندارد بلکه می توانیم با استناد به اصول اقتصادی که به دیگر کشورها و منطقه کمک کرده به احیای اقتصادی دست پیدا کنیم”.
این تسلط خردورزی بر نگاه ایدئولوژیک، بیانگر فراست رهبری ملی است. ایرانگرایی و رهبری شاهزاده پهلوی در کنار برنامهریزیهای سخت افزاری، فراهمکنندهی نرمافزار این گذار و پروسهی احیای دولت ملی هستند. همانطور که شاهزاده در رونمایی پروژه گفتند: “سقوط جمهوری اسلامی پایان کار نیست بلکه آغاز رنسانس ایران خواهد بود”.»
این بخشی از مقالهی مشترک دکتر رضا عرب و عبدالرضا احمدی در شماره هشتم «فریدون» است با عنوان: «مدیریت خلأ قدرت؛ پیشنیاز شکوفایی ایران»
در این مقاله در «فریدون» این دو به لوازم مدیریت خلا قدرت در ایرانِ پساجمهوری اسلامی میپردازند و همچنین ضرورتهای دورهی گذار و محورهای کلیدی دورهی استقرار را بر میشمارند.
رضا عرب مدرس زبانشناسی کاربردی در دانشگاه کوئینزلند و پژوهشگر همکار در مرکز مطالعات فرهنگی و اجتماعی در دانشگاه گریفیث استرالیاست و پیش از این نیز یادداشتهایی از او در «فریدون» منتشر شده بود.
عبدالرضا احمدی، دارای کارشناسی ارشد مالی و مدیریت کسب و کار از آلمان و کارشناسی ارشد اقتصاد بین المللی از مدرسه تحصیلات تکمیلی آمریکا در فرانسه است. او از مدیران «موسسه ترویج جامعه باز» در آلمان است.
لینک مقاله در صفحه «فریدون»
