این ویدئو مصاحبهای با شاهزاده رضا پهلوی در مورد تحولات سیاسی ایران است. در ادامه متن کامل این ویدئو به زبان فارسی ارائه شده است.
رضا پهلوی: من فکر نمیکنم مردم ایران انتظار داشته باشند که کشورها و دولتهای خارجی سرنوشت آنها را تعیین کنند. اما آنچه دوست دارند از سوی دولتهای خارجی ببینند این است که آنها درک کنند که درخواست ما برای تغییر رژیم، یک ضرورت برای موفقیت ما و رسیدن به آیندهای دموکراتیک است. و به هیچ وجه ممکن نیست که این رژیم هرگز فرصتی برای ایرانیان فراهم کند تا به این نتیجه برسند.
جین (مجری تایمز رادیو): اکنون، ولیعهد در تبعید ایران میزبان رویدادی است که سازماندهندگان آن را بزرگترین و متنوعترین گردهمایی فعالان اپوزیسیون ایران توصیف میکنند. «همایش همکاری ملی برای نجات ایران» در مونیخ امیدوار است که تغییرات سیاسی را در کشوری به پیش ببرد که تنشها در آن، به دنبال حمله اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران در ماه ژوئن، از قبل هم بالا گرفته است. رضا پهلوی، پسر ارشد آخرین شاه ایران است که پدرش در انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ از قدرت برکنار شد. صبح بخیر، رضا.
رضا پهلوی: صبح بخیر، جین.
جین: بسیار ممنونم که امروز صبح اینجا هستید تا با ما در این باره صحبت کنید. رضا، لطفاً به طور خلاصه توضیح دهید که امیدوارید با این گردهمایی در مونیخ در این آخر هفته به چه چیزی دست پیدا کنید.
رضا پهلوی: بزرگترین چالش برای ملتی که پس از ۴۶ سال استبداد دینی رنج برده، این است که تنها راهی که ما به عنوان یک ملت میتوانیم شکوفا و موفق شویم و در مسیر درست قرار بگیریم، دستیابی به آیندهای دموکراتیک است و این نیازمند مشارکت ملی همه نیروهای دموکرات است که به یک دستور کار مشترک برای آزادسازی ملت ما باور دارند. اما ما باید بتوانیم با هم کار کنیم. بنابراین، هدف این همایش که طبیعتاً باید متنوع و فراگیر باشد، فرصتی است تا به خودمان و به جهان نشان دهیم که میتوانیم گرد هم آییم و بر روی یک پروژه مشترک با هم کار کنیم. من این تمایل و این عزم را بیش از هر زمان دیگری در شور و اشتیاقی که شرکتکنندگان، خانوادههای قربانیانی که فرزندانشان را در آخرین خیزش جنبش «زن، زندگی، آزادی» از دست دادند، کودکانی که به صورت و چشمانشان شلیک شد، نمایندگان جوامع قومی ما، جوامع مذهبی و سازمانهای سیاسی مختلف با عقاید متفاوت، چپها، میانهروها، راستگرایان، سلطنتطلبان، جمهوریخواهان، نشان دادند، کشف کردم. خلاصه، این گستردهترین طیف شرکتکنندگان بود که اینجا هستند تا بر روی این دستور کار مشترک با هم کار کنند و خوشحالم که میبینم در این مرحله، ما بیشتر و بیشتر به ایده چگونگی همکاری با یکدیگر و فراگیر بودن برای کسانی که اکنون از رژیم جدا میشوند تا به این مبارزه و این جنبش بپیوندند، جذب میشویم.
جین: خب شما از ماهیت ناهمگون این اپوزیسیون صحبت میکنید، رضا. و شما در حال رقابت برای رهبری آینده ایران هستید. مطمئنم که مدعیان دیگری هم مشتاق رهبری کشور خواهند بود. پس چرا باید شما باشید؟
رضا پهلوی: در واقع، من برای کسب مقام نامزد نشدهام. اما کاری که من میکنم این است که نقشم را بر اساس اعتماد و باوری که به من وجود دارد، برای رهبری یک دوره گذار پیشنهاد میدهم؛ گذاری که شامل همه نیروها باشد تا بتوانیم یک دستور کار داشته باشیم که در نهایت به مردم ایران از طریق انتخابات آزاد و صندوق رأی و با رفراندوم ملی اجازه دهد تا در نهایت با هر آنچه مجلس مؤسسان به عنوان یک پروژه قانون اساسی به آنها ارائه میدهد، موافقت کنند، زمانی که ما در موقعیتی باشیم که چنین بحثهایی را در آن پارلمان پس از فروپاشی رژیم سازماندهی کنیم. بنابراین ما در مرحلهای بین اکنون تا زمانی که این رژیم دیگر وجود نداشته باشد، هستیم. اما به خصوص در طول دوره گذار، چگونه میخواهیم با آن برخورد کنیم؟ چگونه میخواهیم این خلأ را پر کنیم و این گذار را با باثباتترین احتمالات مدیریت کنیم و این نیازمند همکاری و مشارکت فوقالعادهای از سوی عناصری است که در حال حاضر در داخل ایران هستند و کسانی که اکثریت افرادی را تشکیل میدههند که آن خلأ را پر خواهند کرد. ما در حال کار و ارتباط با آنها هستیم تا بر روی این پلتفرم با هم کار کنیم و من طرحم را در مورد چگونگی پرداختن به این گذار، چگونگی رسیدن به آن نقطه و همچنین داشتن پروژهای برای شکوفایی ایران در آینده، برای بازگرداندن کشورمان به مسیر پیشرفت و مدرنیته و حرکت رو به جلو با آن، ارائه کردهام. بنابراین این پروژهای است که هم به چالشهای سیاسی میپردازد و هم به بازسازی ایران. و از این طریق، من فکر میکنم بسیاری از ایرانیان امروز بر این متمرکز شدهاند که چگونه میتوانیم این کار را به شیوه صحیح انجام دهیم و چگونه میتوانیم به هر یک از این مراحل بپردازیم تا در نهایت در هدف نهاییمان یعنی بازگرداندن کشورمان به آیندهای دموکراتیک و سکولار موفق باشیم.
جین: پس اگر شما نه، چه کسی را به عنوان رهبر موقت پس از سقوط رژیم پیشنهاد میکنید؟
رضا پهلوی: فکر نمیکنم اکنون زمان تعیین رهبری آینده کشور باشد. آنچه اکنون مهم است، یافتن سازوکاری است که از طریق آن مردم ایران بتوانند در نهایت در این مورد تصمیم بگیرند. اما قبل از اینکه به نقطه تشکیل رژیم بعدی یا ترکیب بعدی دولت آینده برسیم، باید بر این واقعیت توافق کنیم که تنها راهی که میتوانیم سیستمی داشته باشیم که برابری شهروندان ایرانی در برابر قانون را تضمین کند، آیندهای که تمامیت ارضی ایران را تضمین کند، آیندهای که جدایی دین از دولت را تضمین کند. اینها عناصر اصلی هستند که باید در هر سیستمی که در نهایت بر کشور حاکم خواهد شد، گنجانده شوند. قانون اساسی چه چیزی دارد، اصول ساختار حقوقی و هر چیز دیگری چیست. اینها چیزهایی هستند که برای اطمینان از اینکه جامعه ایران درک میکند چه چیزی دقیقاً با رژیم فعلی متفاوت است، چه چیزی آن حقوق را برای آنها تضمین میکند، آنها را در آن مشارکت میدهد، مهم هستند و سپس زمان تصمیمگیری برای دولت آینده از نظر سازماندهی انتخابات فرا میرسد، همانطور که در هر دموکراسیای وجود دارد؛ اولین مجلس منتخب مردم، پارلمان و همچنین احزاب سیاسی که برای پیشنهاد دستور کار دولت رقابت خواهند کرد و نتیجه انتخابات، ترکیب دولت دموکراتیک آینده را تعیین خواهد کرد. ما هنوز به آنجا نرسیدهایم. این راهی…
جین: بسیار خب. میخواهم از شما بپرسم، رضا، شما در ویرجینیا در آمریکا زندگی میکنید، و نگرانیهایی وجود دارد که پروژه سیاسی شما و همه حامیان شما بیشتر در خارج از کشور متمرکز هستند. آیا هر انقلابی نباید از داخل خود ایران رهبری شود به جای اینکه از بیرون پیشنهاد شود؟
رضا پهلوی: اما این همان چیزی است که من گفتم. من گفتم اکثریت حامیان ما در داخل ایران هستند. دیاسپورا ۱۰ درصد از کل جمعیت ایران را تشکیل میدهد. اما یک چیز را درک کنید، اکثر فعالان سیاسی ما در داخل ایران، از جمله زندانیان سیاسی، به ما میگویند که با توجه به سطح سرکوبی که رژیم علیه آنها اعمال میکند، نمیتوانند آشکارا و پیش از موعد خود را افشا کنند و به ما که در خارج از کشور هستیم و از آزادی بیان و تشکل برخورداریم، وابستهاند تا در کمک به آنها برای سازماندهی خودشان پیشگام شویم. پس این دو لازم و ملزوم یکدیگرند. بنابراین ما نمیتوانیم تنها به آنچه در خارج اتفاق میافتد تکیه کنیم، واضح است، زیرا اکثریت باید در داخل کشور باشند. اما کسانی که در داخل هستند، ابتدا باید محافظت شوند و از توانایی رژیم برای سرکوب زودهنگام آنها در صورت افشای زودهنگام خود، در امان بمانند. پس این یک عنصر بسیار حساس است که ما باید در نظر بگیریم از نظر حفاظت از سرمایههای انسانیمان در داخل ایران و فعالان کلیدی که بدیهی است آن خلأ را پر خواهند کرد. اما من کاملاً با آنچه شما گفتید موافقم. ما به هیچ وجه پیشنهاد نمیکنیم که آلترناتیو در خارج از ایران شکل بگیرد. اکثریت آنها در داخل ایران هستند. اما ما باید بتوانیم به آنها کمک کنیم تا در زمان مناسب ظهور کنند قبل از اینکه رژیم بتواند به آنها آسیبی برساند و مانع از پر کردن آن شکاف شود.
جین: بله. رضا، دونالد ترامپ خودش در ماه ژوئن اشاره کرد که آماده سرنگونی کل رژیم ایران است. او در تروث سوشال نوشت: «اگر رژیم فعلی ایران قادر به بزرگ کردن دوباره ایران نیست، چرا نباید تغییر رژیم صورت گیرد؟» آیا شما هیچ تماسی با دونالد ترامپ داشتهاید؟
رضا پهلوی: نه، استدلال اصلی من در قبال رهبران جهان، چه رئیس جمهور آمریکا باشد و چه همتای او در اروپا یا جای دیگر، این است که جهان آزاد چه نقشی میتواند در حمایت از آرمان مردم ایران برای آزادی ایفا کند؟ من فکر میکنم طبیعی است که انتظار مردم ایران از جهان آزاد دموکراتیک این است که با آنها در آرمانشان برای آزادی همبستگی نشان دهند. ما بارها و بارها در تاریخ اخیر دیدهایم که بدون سطحی از حمایت بینالمللی، بسیاری از جنبشهای آزادی و دموکراسی موفق نشدند. مثلاً در پایان اتحاد جماهیر شوروی، یا حمایت از هر آنچه به آپارتاید در آفریقای جنوبی پایان داد، یا اینکه چگونه افرادی مانند لخ والسا و جنبش همبستگی در لهستان موفق شدند و غیره. من فکر نمیکنم مردم ایران انتظار داشته باشند که کشورها و دولتهای خارجی سرنوشت آنها را تعیین کنند. اما آنچه دوست دارند از سوی دولتهای خارجی ببینند این است که آنها درک کنند که درخواست ما برای تغییر رژیم، یک ضرورت برای موفقیت ما و رسیدن به آیندهای دموکراتیک است. و به هیچ وجه ممکن نیست که این رژیم هرگز فرصتی برای ایرانیان فراهم کند تا به این نتیجه برسند. به همین دلیل است که اگر تا به حال روایت اصلاحات در داخل سیستم وجود داشت، آن روایت اکنون کاملاً از بین رفته است. مردم میخواهند از این رژیم عبور کنند و به همین دلیل است که ما امروز با کسانی که تا دیروز فکر میکردند شاید از طریق اصلاحات داخلی بتوانیم تغییری ایجاد کنیم، همگرایی داریم و آنها اکنون به ما میپیوندند و از ما حمایت میکنند. و بنابراین برای کسی مانند دونالد ترامپ مهم است که بفهمد تنها راه دستیابی به صلح، تکیه بر کسانی است که میخواهند شریک صلح و ثبات در منطقه باشند. نه رژیمی که از همان ابتدا نفرت و دشمنی و رادیکالیسم و تروریسم را به قیمت جان شهروندان خود گسترش داده و آنها به هیچ وجه نمیتوانند عامل تغییر و دموکراسی باشند. آنها باید، جهان باید بر روی خود مردم ایران به عنوان عامل تغییر و تضمینکننده جهانی صلحآمیز در آینده سرمایهگذاری کند.
