شرایط دشوار بند ۵ زندان وکیل‌آباد باعث شده فاطمه سپهری اعلام کند که از تاریخ ۱۸ فروردین ۱۴۰۴ از تماس تلفنی روزانه با خانواده، ملاقات کابینی هفتگی و اعزام به مراکز درمانی امتناع خواهد کرد. پنجره‌های بند از سال ۱۴۰۱ با آجر مسدود شده‌اند و از ۱۵ آذر سال گذشته، هم‌زمان با سقوط بشار اسد و به دستور علی خامنه‌ای، درِ بند نیز بسته شده است. در نتیجه، هیچ‌گونه تهویه هوایی در این فضا وجود ندارد. زندانیان حتی برای رفت‌وآمدهای ساده، مانند رفتن به فروشگاه، بهداری یا سایر بخش‌های داخلی زندان، تنها با همراهی نگهبان اجازه خروج دارند. این محدودیت‌ها به‌وضوح تلاشی برای افزایش انزوا و تضعیف روحیه‌ی آنان است. به دلیل عدم انجام تعمیرات مناسب و سپردن بازسازی به افراد فاقد صلاحیت و دانش فنی، سیستم فاضلاب و سیفون‌های سرویس‌های بهداشتی دچار اختلال‌اند. بوی تعفن شدید فضای بند را پر کرده و هوای آلوده و سنگین، نفس کشیدن را برای زندانیان دشوار کرده است. خواهرم که از بیماری قلبی رنج می‌برد، در شرایطی فاقد حداقل‌های انسانی و بهداشتی نگهداری می‌شود؛ وضعیتی که ادامه آن، سلامت و حتی جان او را به‌شدت تهدید می‌کند. خانواده‌ی ما عمیقاً نگران وضعیت جسمی و روحی او هستیم و مسئولیت هرگونه آسیب به سلامت فاطمه سپهری، مستقیماً بر عهده‌ی نوید طباطبایی (قاضی ناظر زندان)، هادی اسماعیل‌زادگان (رئیس زندان مرکزی مشهد)، غلامرضا روشان (مدیرکل زندان‌های استان خراسان رضوی) و علی خامنه‌ای است.
بانو فاطمه سپهری و شرایط دشوار بند ۵ زندان وکیل‌آباد
