هم‌میهنان عزیزم،
چهل‌وهفت سال مبارزه‌ی شجاعانه‌ی شما در راه آزادی ایران، امروز بیش از همیشه به پیروزی نزدیک است.
جمهوری اسلامی با کشتار بی‌سابقه‌‌ی مردم بی‌دفاع و حمایت بی‌پایان از تروریسم جهانی، راه دیگری را جز مداخله‌ی نظامی بشردوستانه برای ملت صلح دوست ایران باقی نگذاشت؛ ملتی که سالها از حق یک زندگی عادی محروم شده است.
کشته شدن حقیرانه‌ی علی خامنه‌ای، تسکینی بود بر بخشی از رنج‌های عمیق‌مان اما پایان مبارزه نیست.
ما هرگز فراموش نمی‌کنیم که مسیر رسیدن به آزادی را، مدیون خون پاک فرزندان ایران، زنان و مردان شریف و آگاه در بند و خانواده‌های دادخواه رنج‌دیده هستیم.
در این روزها آنچه قلبم را به عنوان یک مادر بیش از همه فشرد، دیدن اشک و دلتنگی کودکان معصوم و زیبا بود بر سر مزار پدر یا مادرشان. اما همان کودکان با سخنرانی‌های پرقدرت و پر از امیدشان، نور در دلم روشن کردند؛ سخنرانی‌هایی که نه نمادین، بلکه ضامن حقیقی آینده‌ی درخشان ایران است.
در این لحظات تاریخ‌ساز، قلبم در گوشه‌گوشه‌ی ایران با شما هم‌میهنانم، به‌ویژه خانواده‌های بزرگوار جاویدنامان راه آزادی‌ست.
باور دارم که با امید، همبستگی و اراده‌ی آهنین شما، آزادی ایران به‌زودی به دست خواهد آمد.
پاینده ایران،
یاسمین پهلوی
