مهدی عبایی و علیرضا کرباسی، دو جوان طبیعت‌گرد اهل همدان، چند شب پیش، بی‌گناه، به دست اوباش بسیجیِ رژیم به قتل رسیدند. این دو جوان، نه نخستین قربانیان این رژیمند و نه آخرین‌شان خواهند بود. تا زمانی که این رژیم پابرجاست، قتل جوانان و مردم بی‌گناه ادامه خواهد داشت. دیروز در مراسم خاکسپاری آن‌ها، مردمِ خشمگین همدان با صدای بلند فریاد زدند: «دشمن ما همین‌جاست، دروغ می‌گن آمریکاست» و «ایرانی می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد». این شعارها که به‌ویژه از دی‌ماه ۹۶ به طور متداوم در گوشه‌‌وکنار ایران سر داده شده، واقعیتی است که امروز باید بلندتر و گسترده‌تر از همیشه تکرار شود. خشم مردم همدان از قتل این دو جوان، خشمی است ملی و باید در سراسر ایران فریاد زده شود. تا کی و کجا اکثریت ملت باید به دست اقلیتی فاسد، متوهم، و جنایتکار تحقیر شود؟! ضمن همدردی با خانواده‌ها و دوستان مهدی و علیرضا، به همه شما هم‌میهنانم می‌گویم که امروز دیگر، نشستن و سکوت جایز نیست. زمان برخاستن و اعتراض است. زمان فریاد خشم است.
1نظر
مهدی و علیرضا را کشتند، چون آزاد بودند. چون شرافت داشتند. اما همدان سکوت نکرد—فریاد زد: «دشمن ما همین‌جاست…» این فقط سوگ نیست؛ آغاز آتشی‌ست که دامن کل نظام را خواهد گرفت.